Mag op het eerste gezicht Mixed Kebab gaan over een romantische relatie die bijna verkeerd afloopt of ook nog over opgedrongen huwelijksimmigratie, Islamistische recuperatie van moslimjongeren, over individuele vrijheid versus conservatieve clan spirit, over tradities en moderniteit, dan zal uiteindelijk blijken dat niets is wat het lijkt te zijn. Mixed Kebab speelt op een subversieve en wervelende manier in op clichés, automatische reflexen en verwachtingspatronen en schotelt ons een nieuwe wereld voor, heen en weer springend tussen twee continenten: een wereld van morgen die nu al bestaat maar tot velen nog niet is doorgedrongen.

De cast komt uit België, Nederland, Turkije, Marokko, Albanië en Frankrijk. Cem Akkanat (Ibrahim/Bram), Simon Van Buyten (Kevin), Lukas De Wolf (Furkan), Gamze Tazim (Elif), Karlijn Sileghem (Marina), Ergun Simsek (Mehmet), Tanja Cnaepkens (Fatma), Alev Doruk (Canan), Hakan Gurkan (Yusuf), Gökan Girginol (Radu), Sinan Cihangir (Deniz), Recep Yagizoglu (Kemal), Christophe (Murad) en Rudolf Segers (Dolf) spelen de voornaamste rollen. Naast Nederlands en Vlaams (minder dan 50%), wordt er in de film veel Turks maar ook Arabisch, Frans en Albanees gesproken.

De verbluffende fotografie, opgenomen op de RED camera in het formaat 1:2.35 widescreen, is van director of photography Björn Charpentier die zich omringde met Joris Rymen, focus puller, Jolien De Graeve, camera assistant & data loader, Marc Stolz, gaffer en Michaël Stolz, electrician & grip.

De zeer aparte art direction met een amalgaam van verschillende stijlen, moods en kleuren is van de hand van Guy Lee Thys en Yvan Van Fleteren, ondersteund door Maxim Meukens en Charlotte Jacob Geudens, set decorators, Jean-Philippe Allègre, carpenter. Key makeup and hair artist Alexandra Kourline werd bijgestaan door Elisa Utzeri (Turkije) en Louiza Vande Woestyne (Antwerpen) en door special effects artist Saskia “Slasher” Verreyken. De authentieke wardrobe werd verzorgd door Vanessa Eva Evrard, bijgestaan door wardrobe girls Sophie Vanden Keybus (Turkije) en Linse “Arendsoog” Van Gool (Antwerpen).

Unit production manager is Ivan Boeckmans, bijgestaan door Burhan Ozazman (Turkije), Remco Hoste en Sven “De Zweed” Vranken (Antwerpen), respectievelijk location manager en transportation captain.

Regisseur-scenarist-producent Guy Lee Thys werd bijgestaan door Wannes Destoop, Veli “Tayfun” Arslan, Serifé Depré en Charlotte De Cock, regie-assistenten.

Het geluid op de set verzorgd door Henk Rabau, sound mixer & boom operator, wordt afgewerkt in de wereldvermaarde Galaxy Studios onder leiding van Wilfried Van Baelen. Muziek is van Buscemi.

Met welgemeende dank aan onze enige corporate sponsor: Philip Boden van Rent-a-Car.

Mixed Kebab is a film by Guy Lee Thys, produced by Fact & Fiction in association with the Flemish Audiovisual Fund VAF, Mollywood, Flemish Television VRT Eén and sponsored by Rent-a-Car. More info on Mixed Kebab.com.

Bram Aydin, 27, a Belgian-born Turk, hides his homosexuality out of fear of his conservative family that live in a colorful multicultural neighborhood in Antwerp. Bram, short for Ibrahim, meets Kevin, a sweet and cute 19-year-old who works in a popular diner owned by his bubbly mother Marina.
Furkan, 17, Bram’’s kid brother is a streetwise petty criminal. When Furkan finds out big brother Bram, who is always picking on him, leads a secret and in his eyes perverted life, he confronts his father with it. Mehmet doesn’’t believe his story and gives him a severe beating.
To squelch the swirling rumors of Bram’s homosexual predilections, both Bram’’s mom Fatma and Mehmet think it might be wise for their first born to start his own family and marry his cousin Elif who just turned 18 and who lives close to Mehmet’’s native town. Bram accepts his fate, realizing he is doomed to live in hypocrisy. However, he wants to meet his bride-to-be in person first and asks Kevin to join him on a trip to Turkey.
The police pick up Furkan for his involvement in the hold-up of Marina’’s diner but they have to let him go for lack of evidence. Leaving the police station bruised and humiliated by a female cop, he is spotted by Murad, a young and radical mullah recently emigrated from Algeria. It is Murad who legitimizes Furkan’s tendency for everyday street terror against everyone or everything considered “haram” (forbidden). But before transforming into a street imam, Furkan first settles his account with a dealer-pimp Radu, who’’d squealed on him.
Elif turns out to be a sexy girl with a taste for luxury she can’’t afford. Elif can’’t wait to leave Turkey, where she lives with her blind father Kemal in a small farm house. Bram understands that once in Belgium, Elif is going to cost him a fortune.
When Bram finally reveals his sexual interest in Kevin, the two young men experience a steamy love affair, which is soon discovered by Elif with some help from her admirer Yusuf, who works at the hotel where Bram and Kevin are staying. Elif won’t let Bram’s homosexuality ruin her wedding plans and her future in Europe and blackmails Bram into signing the prenuptial papers.
Kevin and Bram fly back to Belgium where Bram’’s parents, his three married sisters and their in-laws start planning the wedding. Furkan of course knows what’’s afoot here. He hasn’’t forgotten the beatings he got from his dad. His older brother disgusts him.
In the mean time, the secret romance between Bram and Kevin has turned into a passionate affair. Bram feels bad about not being able to show his affection for Kevin in public and since Marina, Kevin’’s mother who’’d always suspected her son was gay, doesn’’t seem to mind at all, his frustration grows.
Furkan has found an eager ally in Yusuf who sends him compromising and quite explicit pictures of the gay couple.
To Bram this is the point of no return. He decides it is time to live his own life instead of always giving in to family and community and announces that he won’’t go through with the marriage. He moves in with his lover Kevin in a suite of rooms over Marina’’s diner.
The Aydins are scandalized and see the neighborhood turn against them. Neighbors, friends and acquaintances turn their backs to the Aydins much to Fatma’’s and Mehmet’’s chagrin. Furkan, who in the mean time acts the part of a devote Muslim-–-and dresses accordingly–is now their only support. His moment has arrived. Someone has to avenge the family honor… but Furkan’’s hoodlum past will interfere with his murderous plan… It is Bram who will eventually save Furkan’s life.

photo © 2007 by benny fonteyne

Fact & Fiction and its producer-director Guy Lee Thys always welcome new acting (and other film) talent. Please post a picture of yourself and your brief cv on mixedkebab@mixedkebab.com or use the casting form on http://www.mixedkebab.com …

Photo: © 2007 by Guy Lee Thys / on the set of The Box Collector (Canada)

,,Zelfgenoegzaam Nederland wordt wakker geschud”

Filmmaker Guy Lee Thys over 06/05 van Theo van Gogh

06/05, de laatste film van de vermoorde regisseur Theo van Gogh, heeft zijn première via het internet niet gemist. De film is de afgelopen week zo’n 10.000 keer gedownload. Ook onze krant haalde het 430Mb grote bestand binnen en trok ermee richting filmmaker en enfant terrible Guy Lee Thys.

Guy Lee thys heeft net als Theo van Gogh enige ervaring met extreme reacties op zijn films. Toen Kassablanka uitkwam, was Thys even het voorwerp van een ‘mini-intifada’, ,,maar ik heb dat gedoe - net als Theo - altijd weggelachen.” Over 06/05 niks dan lof. ,,Dit is één van Van Goghs beste films.” Aan 06/05 hebben behoorlijk wat Vlamingen meegewerkt. De titelsong is van de hand van Gentenaar Gabriel Rios, ook Novastar van Joost Zwegers kleurt met Lost and Blown Away de soundtrack en de geluidsband van 06/05 is door Wilfried van Baelen, de wederhelft van Dana Winner, afgemixt in zijn Galaxy-studio in Mol. Guy Lee Thys zit volop in de voorbereidingen van Suspect , een langspeelfilm met Gène Bervoets in de hoofdrol. De afgelopen dagen haalde hij vooral het nieuws met zijn voornemen om à la Michael Moore en in samenwerking met de bedreigde SP.A-senatrice Mimout Bousakla een docu-film te draaien over wat zijn film Kassablanka twee jaar geleden teweegbracht. De in Antwerpen gesitueerde film over de relatie tussen een Vlaamse jongen uit een extreem-rechts milieu en een meisje van Marokkaanse afkomst veroorzaakte zoveel commotie dat de politie undercover in de cinemazalen plaatsnam nadat groepjes allochtone jongeren er systematisch de voorstellingen verstoorden. Een van de Marokkaanse actrices werd op straat uitgescholden voor verraadster, Thys kreeg doodsbedreigingen. ,,Al heb ik daar toen heel hard mee gelachen. Als op café iemand tijdens een hoogoplopende ruzie zegt dat hij je van kant gaat maken, ligt niemand daar wakker van. Zegt iemand die een djellaba draagt hetzelfde, breekt er meteen nationale paniek uit.”

Veel mensen stelden zich bij 06/05 een rommelige, wat amateuristische lowbudgetfilm voor. Dat is de film over de moord op Pim Fortuyn niet geworden.

,,Integendeel. Ik vind dat de film net heel stijlvol is ingeblikt. En zo lowbudget hoefde Van Gogh deze keer ook weer niet te filmen. De prent mocht drie keer meer kosten dan onze Kassablanka . Pakkend is het besef dat je naar een film zit te kijken over een vermoorde politicus, geregisseerd door een man die ondertussen in soortgelijke omstandigheden om het leven kwam. 06/05 is daarmee uitgegroeid tot het verdiende testament van twee mensen die het zelfgenoegzame Nederland wakker probeerden te schudden.” ,,Van Gogh blijft natuurlijk zichzelf. Hier en daar merk je duidelijk dat hij zijn gram wil halen, onder andere door televisiebeelden te gebruiken van politici die Fortuyn enorm zwaar op de korrel nemen. Ik geef Van Gogh daarin overschot van gelijk. Hoe deze pausen van de linkse kerk - die Nederland al vele jaren in een verstikkende wurggreep hielden - Fortuyn hebben zwartgemaakt! Hij nam inderdaad rechtse standpunten in, so what? Maar om hem vervolgens te vergelijken met een nazi, een antisemiet. Walgelijk. Sommige politici zijn veel te ver gegaan. Pas sinds de moord op Fortuyn kijkt Nederland wat vaker in de spiegel. Ik heb er drie jaar gestudeerd. Wij waren zonder pardon de domme Belgen, afkomstig uit het Sicilië van het noorden . En Nederland? Dat was in hun ogen het gidsland waar niks verkeerd liep.”

In de film brengt Van Gogh de moord op Fortuyn in verband met een complot van de Nederlandse inlichtingendiensten en de ontwikkeling van een gevechtsvliegtuig. Was Van Gogh ervan overtuigd dat Fortuyn niet door een geflipte dierenactivist was omgelegd?

,,Net als vele Nederlanders vond Van Gogh het wel heel toevallig dat milieuactivist Volkert minuten na de feiten al door de politie in de boeien werd geslagen. Op hetzelfde ogenblik werd er in Nederland inderdaad gedebatteerd over een deelname aan de ontwikkeling van het Joint Strike Fighter-gevechtsvliegtuig, iets waar Fortuyn vierkant tegen was. Sommige Nederlanders gaan ondertussen nog een stapje verder en insinueren dat Van Gogh misschien wel vermoord werd omdat hij in 06/05 al die eigenaardigheden op een rijtje zette.”

Met je nieuwe docufilm Kassablanka, Antwerpen haal jij jezelf waarschijnlijk ook weer de nodige problemen op de hals.

,,Als je daar rekening mee houdt, kan je op de duur niks meer doen. Wat me opviel aan de soms extreme reacties op Kassablanka, was dat criticasters als Abou Jahjah de film niet hadden gezien. Maar bij allochtonen leeft een zeer sterk clangevoel. Als iemand naar wie ze opkijken een standpunt inneemt, bijvoorbeeld rond mijn film, wordt dat klakkeloos overgenomen. De sociale controle in de Marokkaanse gemeenschap is enorm groot. De kleinste misstap is meteen bij iedereen bekend. Anderzijds tonen ze zich heel verbaasd als er binnen hun gemeenschap een fundamentalist wordt gearresteerd die met semtex in de weer was. Wel, dat noem ik dan schuldig verzuim.” ,,Trouwens, als de Marokkaanse gemeenschap de film Kassablanka echt zo slecht vond, waarom staan ze dan nog steeds voor de Antwerpse videotheken in rijen aan te schuiven om de dvd uit te lenen?”

door Werner ROMMERS

,,Niemand wou de homo en de blote moslima spelen”

Guy Lee Thys vond geen Marokkaanse acteurs voor ‘gevoelige’ rollen

,,Jonge Marokkanen die een rol in mijn nieuwe film willen, zeggen meteen: ik speel genen homo!” Guy Lee Thys over de erfenis van zijn omstreden film Kassablanka, het verhaal van ,,Romeo en Julia in Borgerhout”.

Zijn acteurs werden in elkaar geslagen, zijn actrices op straat uitgemaakt voor hoer. Mensen die betaalden om zijn film te zien, werden bedreigd. Controverse is zelden slecht voor een film, maar de rel rond Kassablanka kreeg wel heel flinke afmetingen. ,,Op de duur telde ik de mails met dreigementen niet meer”, zegt Guy Lee Thys, die de film maakte met Ivan Boeckmans. ,,Ik begon me een beetje Theo van Gogh te voelen. Geen fijn gevoel, want die hebben ze tenslotte vermoord.”

Zoon van Vlaams-Blokker wordt verliefd op moslima met hoofddoek: zó schandalig lijkt Kassablanka (2002) niet. Toch had Guy Lee Thys de heisa kunnen voorspellen. Al van bij de audities waren er problemen. Er werd gezocht naar Antwerps talent van Noord-Afrikaanse afkomst. Dat is er sowieso niet in overvloed, zegt Guy Lee Thys.

Voor twee ,,omstreden” rollen was het helemaal huilen met de pet op. Er daagde niemand op voor de rol van Leilah, de moslima die verliefd wordt op de Vlaamse jongen. ,,In het begin van de film staat dat meisje in de badkamer en zie je heel even een blote borst. Dat ligt blijkbaar gevoelig.” Dat gold ook voor de rol van Rachid, de homoseksuele broer van Leilah. ,,Probeer maar eens een Marokkaanse acteur te vinden die een homo wil spelen. Hij bestààt niet.”

Zijn twee acteurs vond Guy Lee Thys uiteindelijk toch. Babett Manalo speelde moslima Leilah, Alain Van Goethem speelde homo Rachid. ,,Precies die acteurs werd verweten dat zij als Marokkanen beter moesten weten dan in mijn film te spelen. Terwijl Babett eigenlijk een Vlaamse is met een Filippijnse papa en Alain van zeer verre Spaanse afkomst is. Dat bewijst hoe onredelijk het protest tegen deze film was. De actrices van Noord-Afrikaanse afkomst in deze film werden voor hoer uitgemaakt, maar de Marokkaanse acteurs waren helden.”

Toffe stoute macho

Voor filmmaker Guy Lee Thys zwengelden vooral macho’s het protest tegen de film aan: ,,Er kwamen wel Marokkaanse meisjes naar de audities, maar meestal gevolgd door hun vriendje of hun broer. Die zeiden rechtuit: ge moet dat meisje niet nemen, ik ben een betere acteur . Ik heb ook de reacties van jongeren in de bioscoopzaal meegemaakt. Acteur Mo Barich was voor hen de held. Die speelt de rol van Mostafa, de stoute macho die in een dancing wordt buitengezet. Ik herinner me nog dat we Mo thuis gingen ophalen. Zijn bloedmooie zus deed de deur open. Waarom heb je me dat niet verteld, zei ik tegen Mo. Zijn reactie: zijt ge zot, mijn zus in een film spelen? ”

Guy Lee Thys beseft ook dat hij in Kassablanka met clichés werkt. ,,Eigenlijk is het een politiek heel correcte film. Je ziet bijvoorbeeld geen geweld tegen moslimvrouwen. Ik heb me gefocust op het geweld van neonazi’s. Waarom? Het klinkt misschien naïef, maar ik vind dat je eerst voor eigen stoep moet vegen. Voor mij volgende film Couscous & frites pak ik het anders aan. Je zal wel zien.”

Tom DE LEUR

Omdat een niet-Moslim vaak geen benul heeft van wat er nu allemaal niet mag voor Moslims is het nuttig daarin enige klaarheid te scheppen. De verschillende verbodsbepalingen wijken af naarmate de strekking van de imam, mufti, mullah of ayatollah die daarin de gelovigen begeleidt maar de meest uitgebreide praktische handleiding is die van wijlen Ayatollah Khomeini, oorspronkelijk in het Frans verschenen onder de titel Les Principes de l’Ayatollah Khomeiny. Het betreft hier een compilatie uitgegeven door les Editions Libres-Hallier van september 1979 en is gebaseerd op drie grote werken van de Ayatollah, geschreven tijdens zijn ballingschap in Frankrijk. In de Engelse vertaling is deze compilatie beter bekend als The Little Green Book. Deze blog biedt u enkele uittreksels die de niet-Moslim lezer tot een groter begrip moet aanzetten voor onze Islamitische medemensen, die in steeds grotere getale aanwezig zijn in de Europese stedelijke gebieden. (Vertaling uit de Engelse versie.)

“Er zijn 11 dingen die onrein zijn: urine, uitwerpselen, sperma, beenderen, bloed, honden, varkens, niet-Moslim mannen en vrouwen, wijn, bier en het zweet van een kameel die uitwerpselen eet.”
NB: interessant is dat whisky, vodka of raki dus niet vernoemd worden maar even verder staat : “Wijn en alle andere bedwelmende dranken zijn onrein, doch opium en hashish zijn dat niet.”

“Vlees van paarden, muilezels en ezels.
Consumptie wordt niet aangeraden maar het is strict verboden indien het levende dier door een man werd gesodomiseerd. In dat geval moet het dier buiten de woonplaats gebracht worden en verkocht.”

“De urine en feces van ieder dier dat uitwerpselen eet zijn onrein. Dit geldt ook voor de urine en feces van gelijk welk dier dat seksueel bezeten werd door een mens; en voor de urine en feces van schapen die gevoed werden met melk van een zeug.”

“Het is verboden een pagina van de Koran aan te raken met iets onrein; als dit toch zou gebeuren moet de pagina onmiddellijk gewassen worden.”
NB: uw interesse voor het Heilige Boek bij de buren blijft dus best afstandelijk want:
“Elk lichaamsdeel van een niet-Moslim individu is onrein, zelfs het haar op zijn hand en de lichaamsbeharing, zijn nagels en alle secreties van zijn lichaam.”

Over seks:

“Als een man seksuele betrekkingen heeft met zijn vrouw gedurende de periode van verplichte onthouding zoals de vastenmaand van de Ramadan, is zijn zweet onrein en hij mag zijn dagelijkse gebeden niet opzeggen in die staat.”

“Als een man opgewonden wordt door een vrouw die niet zijn echtgenote is maar dan seksuele betrekkingen heeft met zijn eigen vrouw, is het hem aangeraden niet te bidden als hij gezweet heeft; maar als hij eerst betrekkingen had met zijn echtgenote en daarna met een andere vrouw mag hij zijn gebeden opzeggen zelfs als hij bezweet is.”

“Als tijdens seksuele betrekkingen de penis de vagina van een vrouw of de anus van een man binnendringt, volledig of enkel tot aan de ring van de besnijdenis, worden beide partners onrein, zelfs als ze de puberteit nog niet hebben bereikt; vervolgens dienen zij zich ritueel te wassen.”

“Als een man de zoon, broer of vader van zijn vrouw sodomiseert na hun huwelijk, blijft het huwelijk geldig.”

Over wat niet-Moslims ‘pedoseksualiteit’ noemen:

“Als een man een meisje dat nog niet in de puberteit is seksueel bekent voor haar negende verjaardag en haar daarmee trauma’s bezorgt, heeft hij het recht niet om deze daad met haar te herhalen.”
NB: negen jaar wordt beschouwd als seksueel meerderjarig in alle strekkingen van de Islam omdat de Profeet Aïsha tot zich nam op haar negende.

“Het is uitermate aan te raden dat een meisje uitgehuwelijkt wordt zo gauw ze de puberteit heeft bereikt. Eén van de zegenen van een man is dat zijn dochter haar eerste menstruatie beleeft niet in haar vaders huis doch in dat van haar echtgenoot.”

NB: de Ayatollah maakt zich in het hoofdstuk ‘Jeugd’ boos over de wereldse wetten:
“Jonge jongens en meisjes in volle seksuele opgewondenheid worden verhinderd te trouwen vooraleer ze de wettelijke meerderjarigheid hebben bereikt. Dit is tegen de bedoeling van goddelijke wetten. Waarom zou het huwelijk van meisjes en jongens die de puberteit naderen verboden moeten zijn omdat ze nog minderjarig zijn, terwijl hen toegelaten wordt naar de radio en seksueel opwindende muziek te luisteren?”

A drink unknown to most Europeans, Clamato is a tomato-clam cocktail. Tomato juice mixed with powdered mollusks. On the picture Clamato is mixed with ice-cold beer (Texas-style).

The Bloody Caesar is a spicy drink made of Clamato juice, vodka, salt, pepper, Worcestershire sauce and a dash of oregano, poured over ice, served with a celery stick and a slice of lime. I like this cocktail with tiger prawns in it. A complete meal (if you have two or more)!

Invented in California in 1969, The Bloody Caesar became very popular in Canada where it still is the #1 selling cocktail. In fact, more than 200 million Mott´s Clamato Caesars are sold every year.

On the picture: Mike Moroff.

“Het radicale islamisme van onze tijd is het eerste voorbeeld van een puur wraakzuchtige ideologie: het kan alleen straffen maar brengt niets tot stand. De zwakheid van de islam als politieke religie, of hij nu van gematigde of radicale snit is, vloeit voort uit het feit dat hij principieel op het verleden is gericht. Zijn leiders kunnen tot dusver niets dan atechnische, romantische, door woede gekleurde begrippen voor de wereld van morgen formuleren.”

Peter Sloterdijk. ‘Woede en Tijd, een politiek-psychologisch essay’. Boom Uitgeverij.

“Carmel, South Dakota, today. Timid young artist Harry (Noah Segan) falls for his new neighbor Marie (Lyne Renée), a teasing young divorcee hiding from her stalking ex-husband. However, Harry’s insanely possessive mother Beth (Margot Kidder) will do anything to stop the budding love affair between her only son and the foreign intruder.”

Read more about TBC in Winnipeg Free Press.